Bir kez al, senin olsun: gerçekten sahip olduğun yazılım üzerine görüşümüz

Son on yılın bir noktasında yazılım sessizce bir ev sahibine dönüştü. Not uygulaman, PDF okuyucun, fotoğraflardan arka planı kaldıran şey, o güzel ikonlu hava durumu uygulaması — hepsi kendilerini sana geri kiralıyor, aylık, sonsuza dek. Ve çoğu insan bundan sessizce bıktı. “Abonelik yorgunluğu” bir pazarlama lafı değil; ödediğini bile unuttuğun şeyler için ufak ufak masraflarla dolu bir banka ekstresini açmanın o belirli, hafif dozda dehşetidir.

Biz araçlar kuruyoruz ve araçlar kullanıyoruz, biz de bundan bıktık. İşte bir-kez-al ile abonelik konusundaki dürüst, saflığa kaçmayan duruşumuz — bir aboneliğin gerçekten adil olduğu yeri de dahil ederek.

Neden her şey aboneliğe döndü

Yazılımın ona ihtiyacı olduğu için değil. İşin öyle istediği için. Tekrarlayan gelir bir tabloda çok güzel görünür ve yatırımcılar tarafından çok sevilir: öngörülebilir, katlanan, projeksiyonu kolay. Üç yıl boyunca ayda $4 ödeyen bir müşteri, bir kez $39 ödeyeni geçer — kâğıt üzerinde, arası bile açılmıyor. Böylece tüm sektör, ürünün bunu haklı çıkaracak sürekli bir maliyeti olsun ya da olmasın, aylık ödemeye doğru sürüklendi.

Pek çok aboneliğe dair rahatsız edici gerçek şu ki, bunlar değere göre fiyatlanmıyor — unutmaya göre fiyatlanıyor. Model sessizce iptal etmeyeceğine bahse giriyor. Plan bu. Ve biz, kendi müşterilerinin unutkan olması için tezahürat yapan bir iş yürütmek istemedik.

Bir-kez-al ne zaman doğrudur

Yazılım senin makinende çalıştığında. Bir araç işini yerelde yapıyorsa — senin işlemcinde, senin dosyalarınla, bizim sunucularımız işin içinde değilken — tekrarlayan bir faturayı haklı çıkaracak, bizim tarafımızda süregelen bir maliyet yok. Ona sadece sahip olmalısın. Bir kez para verdiğin bir masaüstü uygulaması, sabit diskinde öylece durduğu için gelecek ay seni tekrar faturalandırmamalı.

Bir-kez-al ayrıca bir aboneliğin satın alamayacağı bir şeyi de satın alır: güven. Ona sahip olduğunda, yenilemede fiyatı fırlatıp fırlatmayacağımızı, güvendiğin bir özelliği yeni bir katmanın arkasına kilitleyip kilitlemeyeceğimizi ya da gelir zaten tekrarladığı ve kimse bakmadığı için uygulamanın sessizce çürümesine izin verip vermeyeceğimizi merak ederek uyanık yatmıyorsun. Sahiplik bizi seninle aynı hizaya getirir — bir sonraki satışı hak etmek zorundayız, sadece iptal etmeyi unuttuğun son abonelikle kürek çekmek değil.

Bir abonelik gerçekten ne zaman dürüsttür

İşte saflık taslayanların atladığı kısım: bazen bir abonelik adil seçenektir. Özellikle de, bizim tarafımızda gerçek, süregelen bir maliyet olduğunda — aracı kullandığın her ay gerçekten iş yapan sunucular. Her “başla”ya bastığında senin için transkript çıkaran, render alan ya da işlem yapan bir bulut hizmeti, sürekli olarak çalıştırılması gerçekten paraya mal olan bir şeydir. Bunun için aylık ücret almak bir numara değil; sadece dürüstçe aktarılan faturadır.

Her aboneliği öldürmedik ve öldürmeyeceğiz de. Aylık planları olan ürünlerimiz var ve yenilerinin de olacak. Reddettiğimiz şey, çalışır tutması bize hiçbir şeye mal olmayan bir şeyin fiyatını abonelik yapmaktır.

Asıl kuralımız

• Senin makinende mi çalışıyor? Bir kez al. Şey senin olur.
• Her seferinde bizim sunucularımızda mı çalışıyor? Maliyetini öde. Adil olan adildir.
• Aylıktan bir çıkış yolunu her zaman sun — ömür boyu ya da tek seferlik bir seçenek — tablo bunun için bize surat asarken bile.

Sadece kilit ikonu kaldırılmış normal katman olan bir “Pro katman” yok. Sahte aciliyet üreten geri sayım sayaçları yok. Seni yıldırmak için tasarlanmış “Ücretsiz plandasın 😢” bıktırma ekranları yok.

Özetle

Aboneliği öldürmedik. Sadece onu tek kapı yapmayı reddediyoruz. İşin senin makinende gerçekleştiği yerde bir kez alıp sahip olursun — yazılımın eskiden çalıştığı ve açıkçası hâlâ çalışması gerektiği gibi. Ve bize maliyeti olduğu yerde de adil ücret alacağız, yine de sana ömür boyu bir seçenek uzatmaya çalışacağız. Bir kez al, senin olsun. Adobe asla beceremezdi.