Bilerek giriş yok: neyi toplamıyoruz ve neden
Çoğu uygulama bir şey yapmadan önce bir hesap ister. Mümkün olan her yerde neden girişsiz araçlar yaptığımız — gizlilik, veri toplama ve dosyalarına saygı duyan yazılım üzerine bir bakış.
Küçük bir şey yapmak için bir araç indirdin. Sana izin vermeden önce bir e-posta, bir şifre, bir doğrulama kodu ve — hazır buradayken — asla kullanmayacağın özellikler hakkında sonsuza dek sana e-posta gönderme izni istiyor. Henüz tek bir şey bile yapmadın ve altı ay sonra silmeye çalışacağın bir hesabın çoktan var.
Bunun tersten olduğunu düşünüyoruz. O yüzden mümkün olan her yerde araçlarımızı hiç girişsiz yapıyoruz.
Neden her şey bir hesap istiyor (senin için değil)
Teşvik konusunda dürüst ol. Çoğu uygulama bir hesap zorunlu tutar çünkü işletme bir tane ister, yazılım bir tanesine ihtiyaç duyduğu için değil. Hesap bir oltadır: yeniden pazarlama yapılacak bir e-posta adresi, oturumlar arası takip edilecek bir profil, yatırımcılara sunumda gösterilecek bir “aylık aktif kullanıcı” sayısı. Aracın kendisi onsuz gayet iyi çalışırdı — hesap sana hizmet etmek için değil, seni yakalamak için var.
Bazen bir hesap gerçekten gereklidir: işini cihazlar arası senkronlamak ya da kimin sorduğunu bilmesi gereken gerçek bir iş yapan bir bulut servisi. Bu adil. Ama zamanın çok büyük bir kısmında, kayıt duvarı sadece gelmiş olduğun şeye giden yoldaki bir gişedir.
“Giriş yok” aslında sana ne kazandırıyor
- Hemen başlarsın. Uygulamayı aç, işi yap. Form yok, doğrulama kodu için gelen kutusu kontrolü yok, unutup sıfırlayacağın şifre yok.
- Dosyaların senin kalır. Yerel araçlar için videon, seyahatin, projen makinenden hiç çıkmaz. Sana yardım etmek için bir hesaba ihtiyacımız yok, o yüzden istemiyoruz — ve cihazından çıkmayan şey bizden sızamaz.
- Sızacak bir şey yok. En özel veri, hiç toplamadığımız veridir. Hesap yoksa çalınacak şifre yok, satılacak profil yok, iki yıl sonra bir ihlal-bildirim e-postasında karşına çıkmayı bekleyen bir kullanıcı e-postaları veritabanı yok.
- Suçluluk döngüsü yok. “Ücretsiz plandasın 😢” dırdırı yok, istemediğin yeniden-etkileşim e-postaları yok, seni bir yükseltmeye doğru dürten karanlık-desen paneli yok.
Altta yatan ilke: daha az topla
Burada bütün bir felsefe var ve basit: sahip olmadığın veri sızdırılamaz, satılamaz, mahkemeye celbedilemez ya da seni dırdır etmek için kullanılamaz. Teknoloji sektörü, baştan toplamasına gerek olmayan “kullanıcı verisini korumak” için bir servet harcıyor. En sağlam gizlilik politikası kısa olandır — ve en kısası “veriniz bizde yok”.
Bir araç senin makinende çalıştığında dürüst varsayılan bellidir: dosyaların senin, biz karışmayız. Bu kahramanca bir gizlilik duruşu değil; sadece saygı. Bir iş yapmaya geldin. O senin işin. Onun bir kopyasına, e-postana ya da nasıl çalıştığının bir profiline hakkımız yok.
Bu, araçlarımızda nasıl görünüyor
Bu bir slogan değil; kendimize dayattığımız bir tasarım kısıtı:
- SubSlap kendi anahtarınla yerel işler — müşteri görüntüsü asla birinin bulutunda tur atmaz.
- TripSlap seyahatlerini sunucularımızda değil telefonunda tutar (“seyahatlerin telefonunda yaşar, benim keyfime bağlı değil”).
- Giriş yok başarabildiğimiz her yerde ortaya çıkar, çünkü varsayılan hiçbir şey istememek olmalı.
Bir gizlilik gösterisi olsun diye değil, bununla üstünlük taslamak için de değil — sadece yazılım yapmanın saygılı yolu olduğu için. Bir iş yapmaya geldin. Git, işi yap. Biz burada, hiçbir şey toplamadan olacağız.