← Tüm yazılar

Yayınlamadan önce aboneliği neden öldürdük

Tamam, başlık biraz yalan. Her aboneliği öldürmedik — hâlâ var ve yeni ürünlerde de olacak. Ama bir-kez-al ile aylık hakkında nasıl düşündüğümüzün ve neden her fırsatta ömür boyunu öne çıkardığımızın dürüst versiyonu burada.

Dürüst uyarıyı baştan halledelim, çünkü başlık biraz provokasyon: aslında her aboneliği öldürmedik. Aylık planları olan ürünlerimiz var. Yeni ürünlerin de olacak. Yani buraya “abonelikler kötüdür” saflığında bir feryat için geldiysen, seni birazdan hayal kırıklığına uğratacağız.

Doğru olan daha küçük ve daha dürüst: ne zaman bir-kez-al sunabiliyorsak, sunuyoruz — ticari olarak daha kötü karar olsa bile. Asıl mantık şu.

Yazılım kendini ev sahibi ilan etti

Son on yılın bir yerinde her şey aboneliğe dönüştü. Not uygulaman. PDF okuyucun. Fotoğraflardan arka planı silen şey. Ayda iki kez kullandığın, sessizce sana yılda on iki kez, sonsuza dek para kesen araçlar, çünkü bir toplantıda biri “tekrarlayan gelir” dedi.

Biz araç yapıyoruz. Araç kullanıyoruz. Ve açıkçası? Sadece bıktık. İlke gereği değil — hava gereği. Banka ekstresini açıp ödediğini unuttuğun şeyler için on dört küçük kesinti görmek, kendine özgü, düşük seviyeli bir korku türüdür ve o kesintilerden biri olmak istemedik.

Matematiği itiraf ettiğimiz kısım

Sana ömür boyu bir anlaşma satan hiç kimsenin yüksek sesle söylemediği şey: abonelikler tabloda kazanır. Üç yıl boyunca ayda $4 ödeyen bir müşteri, bir kez $39 ödeyeni geçer. Yatırımcılar ilk sayıyı sever. Bizim yatırımcımız yok, o yüzden başka bir şey için optimize edebiliyoruz — altı ay sonra bizimle ilgili hissettiğin şey.

Birçok abonelik hakkındaki rahatsız edici gerçek: değere göre değil, unutmaya göre fiyatlanırlar. İş modeli sessizce iptal etmeyeceğine bahse girer. Kendi müşterilerimizin unutkan olması için tuttuğu bir model istemedik.

Peki bir abonelik ne zaman dürüsttür?

Bizim tarafımızda gerçek, süregelen bir maliyet olduğunda — aracı kullandığın her ay gerçek iş yapan sunucular. Bu bir numara değil; sadece fatura.

SubSlap temiz örnek:

  • Pro — $49, bir kez. Her şey senin makinende, kendi API anahtarınla çalışır. Ona sahipsin. Biz döngüde değiliz, o yüzden içinde olmadığımız bir döngüde durmak için sana aylık para kesmeyiz.
  • Plus — $12/ay. Bizim hallettiğimiz bulut deşifresi ve çevirisi, yönetecek anahtar yok. “Başlat”a her bastığında sunucularımızın yaptığı iş için ödüyorsun. Adil olan adildir.

Ve işte önemli olan kısım: abonelik ceza katmanı değil. API anahtarları, yerel modeller ya da herhangi bir teknik kurulumla uğraşmak istemiyorsan — ya da nasıl yapılacağını bilmiyor ve bugün öğrenmek istemiyorsan — Plus, işi kullanmanın tamamen meşru bir yolu. Aylık, yönetilen, bitti. Yargı yok.

Vardığımız kural

  • Senin makinende mi çalışıyor? Bir kez al. Şey senindir.
  • Her seferinde bizim sunucularımızda mı çalışıyor? Bunun maliyetini öde.
  • Aylıktan bir çıkış yolunu her zaman sun — bir ömür boyu ya da tek seferlik seçenek — tablo kaşlarını çatsa bile.

Sadece kilit simgesi kaldırılmış normal katman olan bir “Pro katmanı” yok. Geri sayım yok. “Ücretsiz plandasın 😢” dırdır ekranları yok. Dürüst oldukları yerde abonelik, becerebildiğimiz her yerde bir-kez-al ve her seferinde yol haritasına itilen bir ömür boyu seçeneği.

Bütün felsefe bu. Daha az “aboneliği öldürdük”, daha çok “onu tek kapı yapmayı reddediyoruz”.